Grażyna Sędrowska
Biuro Prawne URE
Biuletyn URE 4/2000
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Antymonopolowy, działając na podstawie art. 47934 Kpc, o d d a l i ł odwołanie jednego z przedsiębiorstw energetycznych od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w której organ ten orzekł zawarcie umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i ustalił sporne jej postanowienia. Na przedsiębiorstwo energetyczne nałożono obowiązek wybudowania linii kablowej niskiego napięcia dla zasilania podstawowego od stacji transformatorowej do projektowanego złącza kablowego, usytuowanego w miejscu projektowanego ogrodzenia odbiorcy (przepompowni ścieków), a także obowiązek wybudowania linii kablowej niskiego napięcia dla zasilania rezerwowego od złącza kablowego Z-3 do projektowanego złącza kablowego, usytuowanego w miejscu projektowanego ogrodzenia odbiorcy. Jednocześnie na kontrahenta przedsiębiorstwa energetycznego nałożono obowiązek wpłacenia opłaty za budowę przyłącza oraz opłaty ryczałtowej za rozbudowę sieci (wyrok z dnia 26 kwietnia 2000 r., sygn. akt XVII 57/99).
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 54, poz. 348 z późn. zm.), na wniosek Spółki z o.o. w G. rozstrzygnął spór powstały pomiędzy tą Spółką, a przedsiębiorstwem energetycznym w sprawie odmowy zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej.
Przedsiębiorstwo energetyczne przedstawiło Spółce projekt umowy o przyłączenie budowanej przez nią przepompowni ścieków do sieci elektroenergetycznej. Spółka niektóre postanowienia tej umowy uznała za uciążliwe, a szczególne jej zastrzeżenia budziło postanowienie, aby miejscem przyłączenia była stacja transformatorowaT-4022, znajdująca się w znacznej odległości od budynku przepompowni ścieków, co nakładałoby na nią obowiązek wybudowania i eksploatacji zalicznikowej linii kablowej od stacji transformatorowej T-4022 o długości 420 mb oraz zalicznikowej linii kablowej od złącza Z-3 o długości 150 mb. Rokowania podjęte przez strony nie przyniosły uzgodnienia stanowisk, więc Spółka zwróciła się o rozstrzygnięcie sporu przez Prezesa URE, który wydał wspomnianą na wstępie decyzję. W uzasadnieniu decyzji wyrażono pogląd, żeinwestycja dotycząca budowy przepompowni ściekówjest obiektem budowlanym koniecznym dla odbioru ścieków bytowych z istniejącej zabudowy jednorodzinnej przy ul. N. w miejscowości G., dla którego to terenu obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy-Miasta G. Plan ten nie ustalał wprawdzie szczegółowego przebiegu spornej sieci i przyłączy, jednak przeznaczenie terenu pod określoną funkcję oznacza również konieczność budowy urządzeń infrastruktury technicznej, niezbędnej dla realizacji głównej funkcji danego obszaru. Zatem realizacja planu, a tym samym realizacja przez Spółkę budowy przepompowni ścieków nie byłaby możliwa bez zapewnienia zasilania w energię elektryczną nieruchomości, na której ma być ona zlokalizowana. Prezes URE wyraził podgląd, że w tej sytuacji ma zastosowanie art. 7 ust. 4 ustawy - Prawo energetyczne. Stosownie do tego przepisu, "przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła mają obowiązek zapewnić realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci, w tym przyłączeń odbiorców, pod warunkiem że sieci te przewidywane są w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, na warunkach określonych przepisami, o których mowa w art. 9 i 46, oraz w planie, o którym mowa w art. 20"1).Tak więc na przedsiębiorstwie energetycznym ciąży obowiązek realizacji i finansowania budowy i rozbudowy sieci elektroenergetycznej, tj. wspomnianych wyżej linii kablowych. Obowiązek ten nie może być "przerzucony" na Spółkę, która nie jest przedsiębiorstwem energetycznym w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy - Prawo energetyczne. Natomiast Spółka ma obowiązek wpłacenia na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego opłaty za budowę przyłącza oraz opłaty ryczałtowej za rozbudowę sieci, których to wysokość została określona w decyzji.
Przedsiębiorstwo energetyczne, odwołując się od wspomnianej decyzji wyrażało pogląd, że to ono uprawnione jest do decydowania o miejscu przyłączenia do sieci elektroenergetycznej oraz wskazywało na nieopłacalność ekonomiczną tej inwestycji.
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Antymonopolowy, oddalając odwołanie wyraził m.in. następujący pogląd:
Przedsiębiorstwo energetyczne nie kwestionuje w odwołaniu, iż budowa sieci i przyłącza do zasilania planowanej oczyszczalni ścieków jest przewidziana w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Jeśli tak, to Prezes URE zasadnie ustalił, iż w świetle art. 7 ust. 4 ustawy - Prawo energetyczne obowiązek sfinansowania budowy i rozbudowy sieci i przyłączy pod tę inwestycję obciąża przedsiębiorstwo energetyczne. Budowa wspomnianej sieci elektroenergetycznej i przyłączy, co wymaga podkreślenia, nie jest ze strony przedsiębiorstwa energetycznego świadczeniem nieodpłatnym. Na Inwestorze spoczywa bowiem obowiązek zapłaty stosownych opłat za przyłączenie. Obowiązek zapłaty takich opłat wynika z ¤ 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 3 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energią elektryczną, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach (Dz. U. Nr 153, poz. 1002). Stosownie do powołanego przepisu dla podmiotów zaliczanych do IV i V grupy przyłączeniowej (Spółka jest zaliczona do V grupy przyłączeniowej - przypis G.S.), przyłączanych do sieci przewidzianych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, opłatę za przyłączenie ustala się na podstawie ryczałtowych stawek opłat za przyłącze oraz ryczałtowych stawek za rozbudowę sieci, z zastrzeżeniem ¤ 12 ust. 3i ¤ 13 ust. 4. Takie opłaty zostały uwzględnione w zaskarżonej decyzji. (...) Zgodzić się wprawdzie należy ze stanowiskiem przedsiębiorstwa energetycznego, że o miejscu przyłączenia odbiorcy do sieci energetycznej decyduje, przynajmniej zasadniczo, wspomniane przedsiębiorstwo. Niemniej nie może to być zupełnie arbitralna decyzja. Miejsce przyłączenia do sieci musi bowiem uwzględniać okoliczności faktyczne realizowanej inwestycji, dla której przewidywane jest zasilanie. W razie zaistniałego w tym przedmiocie sporu, kwestię tę władny jest rozstrzygnąć Prezes URE, stosownie do art. 8 ust. 1 Prawa energetycznego. I tak (...), gdyby uwzględnić propozycje przedsiębiorstwa energetycznego wówczas przyszły administrator oczyszczalni ścieków, jako odbiorca energii elektrycznej, nie mógłby m.in. sprawować rzeczywistej kontroli nad układem pomiarowo-rozliczeniowym, co jest jego obowiązkiem w świetle ¤ 22 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 października1998 r.2).
|
|