Joanna Kędzia
Autorka jest pracownikiem Biura Prawnego URE
Biuletyn URE 1/2001
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Antymonopolowy oddalił zażalenie organizacji społecznej na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, w którym organ ten odmówił dopuszczenia w/w organizacji do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie zatwierdzenia taryfy dla ciepła (postanowienie z dnia 25 października 2000 r., sygn. akt XVII Amz 13/00).
Powołując się na art. 31 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organizacja społeczna (Stowarzyszenie Odbiorców) wniosła o dopuszczenie jej do udziału - na prawach strony - w toczącym się przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki postępowaniu administracyjnym w sprawie o zatwierdzenie taryfy dla ciepła. W uzasadnieniu wniosku organizacja ta powołała postanowienia swojego statutu, z których wynika, iż jej celem jest reprezentowanie członków wobec dostawców ciepła, gazu, energii elektrycznej i wody przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki i innymi instytucjami oraz organizowanie pomocy odbiorcom dążącym do wyeliminowania praktyk monopolistycznych dostawców.
Prezes URE, rozpatrzywszy wniosek, wydał wspomniane wyżej postanowienie. Wyraził pogląd, iż powyższa organizacja społeczna nie reprezentuje szeroko pojętego interesu społecznego, lecz - aktualne potrzeby i interes faktyczny wąskiej grupy osób, tj. pracowników i członków spółdzielni mieszkaniowej, do której zasobów mieszkaniowych dostarcza ciepło przedsiębiorstwo energetyczne, którego taryfa jest przedmiotem postępowania administracyjnego, toczącego się przed Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki (organizacja społeczna domaga się dopuszczenia do tego właśnie postępowania). O powyższym świadczy zbieżność składu osobowego władz spółdzielni i organizacji społecznej, zbieżność siedzib obu podmiotów oraz żądań i sugestii, zawartych w pismach i wnioskach kierowanych do Urzędu Regulacji Energetyki przez oba podmioty.
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Antymonopolowy, oddalając zażalenie, wyraził m.in. następujący pogląd:
"Stosownie do treści art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. organizacja społeczna może wystąpić z żądaniem dopuszczenia jej - w sprawie dotyczącej innej osoby - do udziału w toczącym się postępowaniu, o ile jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
W rozpoznawanej sprawie ani w piśmie z dnia (...) ani w toku postępowania administracyjnego, ani też w zażaleniu, powód nie wykazał jaki interes społeczny przemawia za udziałem (...) Stowarzyszenia Odbiorców (...), na prawach strony, w toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie o zatwierdzenie taryfy dla ciepła ustalonej przez Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej Sp. z o.o. (...).
Jak trafnie ustalił Prezes URE, z treści statutu Stowarzyszenia wynika, że jego celem jest reprezentowanie zrzeszonych w nim członków a więc działanie na rzecz grupy podmiotów, a nie działalność o charakterze ogólnospołecznym.
Stwierdzenie, że osoby zrzeszone "reprezentują" interesy 1.350 osób zamieszkałych w budynkach jednorodzinnych, 700 wspólnot mieszkaniowych i 7.500 najemców budynków komunalnych jest całkowicie gołosłowne. W toku postępowania nie wykazano bowiem, że osoby te stały się członkami Stowarzyszenia i np. zgodnie z § 16 pkt 3 opłacają składki członkowskie.
Z tych względów zażalenie, wobec braku podstaw do jego uwzględnienia, należało oddalić (art. 47934 § 1 k.p.c.)."
Pragnę dodać, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dopuścił do udziału w postępowaniach administracyjnych toczących się przed tym organem kilka organizacji społecznych, które spełniały wymogi określone w art. 31 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc gdy żądanie dopuszczenia organizacji do udziału w postępowaniu było uzasadnione celami statutowymi organizacji i gdy przemawiał za tym interes społeczny.
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2000 r., sygn. akt XVII Ame 59/00, Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Antymonopolowy odrzucił odwołanie przedsiębiorstwa energetycznego od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki odmawiającej zatwierdzenia przedstawionej taryfy. Od powyższego postanowienia przedsiębiorstwo energetyczne wniosło kasację. Postanowieniem z dnia 2 października 2000 r., sygn. akt XVII Ame 59/00, Sąd Antymonopolowy kasację odrzucił. Uzasadniając to postanowienie, Sąd Antymonopolowy stwierdził m.in.:
"Stosownie do treści art. 47935 § 2 kpc w sprawach z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym oraz z zakresu regulacji energetyki kasacja służy wyłącznie od wyroku Sądu antymonopolowego. Dopuszczenie expressis verbis kasacji tylko od wyroków, wobec pierwszeństwa art. 47935 § 2 kpc przed art. 392 § 1 kpc prowadzi do wniosku, że od postanowień sądu antymonopolowego, również kończących postępowanie w sprawie, kasacja nie przysługuje(vide Postanowienie SN z dnia 11.08.1999 r. I CKN 351/99 opubl. OSN 3/2000 poz. 47)".
|
|