Ponieważ nowe rozporządzenie taryfowe weszło w życie 9 września 2004 r., taryfy dla ciepła zatwierdzone w okresie od stycznia do września (67%) były opracowane przez przedsiębiorstwa energetyczne zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 12 października 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie ciepłem (Dz. U. Nr 96, poz. 1053), zwane dalej starym rozporządzeniem taryfowym dla ciepła, zaś taryfy zatwierdzone w okresie od października do grudnia 2004 r. (33%) zgodnie z przepisami nowego rozporządzenia taryfowego dla ciepła.
Taryfy dla ciepła opracowane przez przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, niezależnie od terminu ich zatwierdzenia, zawierają ceny za zamówioną moc cieplną (wyrażone w złotych za MW), ceny ciepła (wyrażone w złotych za GJ) i ceny nośnika ciepła (wyrażone w złotych za metr sześcienny lub za tonę). Ceny te są wzajemnie nieporównywalne ze względu na różne wielkości odniesienia, a ich poziom zależy od wielu czynników.
W związku z tym, aby zapewnić porównywalność cen ciepła wytwarzanego w różnych źródłach, a przede wszystkim, aby umożliwić określenie skutków zmiany tych cen dla odbiorców, przedsiębiorstwa zajmujące się wytwarzaniem ciepła mają obowiązek obliczenia średniej wskaźnikowej ceny ciepła (wyrażonej w złotych za GJ) według zasad określonych omawianymi przepisami.
Zgodnie z tymi przepisami średnia wskaźnikowa cena ciepła stanowi iloraz sumy opłat za zamówioną moc cieplną, za ciepło i za nośnik ciepła oraz:
| a) | sumy ilości ciepła sprzedanego odbiorcom w roku kalendarzowym poprzedzającym pierwszy rok stosowania taryfy – dla taryf zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień, |
| b) | planowanej wielkości sprzedaży ciepła w pierwszym roku stosowania taryfy – dla taryf zatwierdzonych w okresie październik – grudzień. |
Podobnie przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją ciepła mają obowiązek obliczania średnich wskaźnikowych stawek opłat za usługi przesyłowe (wyrażonych w złotych za GJ), przy czym taryfy zatwierdzone w okresie styczeń – wrzesień zawierają stawki opłat stałych (wyrażone w złotych za MW) i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe (wyrażone w złotych za GJ) oraz stawki opłat abonamentowych (wyrażone w złotych za punkt pomiarowy), zaś taryfy zatwierdzone w okresie październik – grudzień nie zawierają stawek opłat abonamentowych.
W związku z tym średnia wskaźnikowa stawka opłaty za usługi przesyłowe stanowi:
| a) | dla taryf zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień: iloraz sumy opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe oraz opłat abonamentowych i sumy ilości ciepła sprzedanego odbiorcom (przyłączonym do sieci ciepłowniczych) w roku kalendarzowym poprzedzającym pierwszy rok stosowania taryfy, |
| b) | dla taryf zatwierdzonych w okresie październik – grudzień: iloraz sumy opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe oraz planowanej wielkości sprzedaży ciepła (z sieci ciepłowniczych) dla pierwszego roku stosowania taryfy. |
Na podstawie danych dotyczących poziomu średnich wskaźnikowych cen ciepła i średnich wskaźnikowych stawek opłat za usługi przesyłowe, określonych dla pierwszego roku stosowania taryf w przedsiębiorstwach, którym w 2004 r. zatwierdzono taryfy dla ciepła oraz danych dotyczących wielkości sprzedaży ciepła:
| a) | w 2003 r. (tj. w ostatnim roku kalendarzowym poprzedzającym pierwszy rok stosowania taryfy) – dla taryf zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień, |
| b) | planowanej dla pierwszego roku stosowania taryfy – dla taryf zatwierdzonych w okresie październik – grudzień, |
Podane w dalszej części sprawozdania średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe1) w skali województw i w skali kraju obliczono dla pierwszego roku stosowania taryf dla ciepła, zatwierdzonych w 2004 r., jako ilorazy:
– w zakresie wytwarzania ciepła:
| a) | sumy planowanych przychodów wszystkich analizowanych przedsiębiorstw „wytwórczych” (stanowiących sumę iloczynów średnich wskaźnikowych cen ciepła dla pierwszego roku stosowania taryfy i ilości ciepła: sprzedanego w 2003 r. – w odniesieniu do taryf zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień oraz planowanej do sprzedaży w pierwszym roku stosowania taryfy – w odniesieniu do taryf zatwierdzonych w okresie październik – grudzień) i odpowiednio |
| b) | sumy ilości ciepła: sprzedanego w ostatnim roku kalendarzowym (2003) przez te analizowane przedsiębiorstwa „wytwórcze”, których taryfy zostały zatwierdzone w okresie styczeń – wrzesień oraz planowanej do sprzedaży w pierwszym roku stosowania taryfy przez te przedsiębiorstwa „wytwórcze”, których taryfy zostały zatwierdzone w okresie październik – grudzień; |
| a) | sumy planowanych przychodów wszystkich analizowanych przedsiębiorstw „przesyłowych” (stanowiących sumę iloczynów średnich wskaźnikowych stawek opłat za usługi przesyłowe dla pierwszego roku stosowania taryfy i ilości ciepła: sprzedanego w 2003 r. – w odniesieniu do taryf zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień oraz planowanej do sprzedaży w pierwszym roku stosowania taryfy – w odniesieniu do taryf zatwierdzonych w okresie październik – grudzień) i odpowiednio |
| b) | sumy ilości ciepła: sprzedanego w ostatnim roku kalendarzowym (2003) przez te analizowane przedsiębiorstwa „przesyłowe”, których taryfy zostały zatwierdzone w okresie styczeń – wrzesień oraz planowanej do sprzedaży w pierwszym roku stosowania taryfy przez te przedsiębiorstwa „przesyłowe”, których taryfy zostały zatwierdzone w okresie październik – grudzień. |
Podkreślenia wymaga, że tak obliczone średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe służą tylko do porównań w skali makro, tj. w skali województw lub całego kraju.
Ani średnie wskaźnikowe ceny ciepła i średnie wskaźnikowe stawki opłat za usługi przesyłowe, ani obliczone na ich podstawie średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe nie mogą być podstawą do obliczenia ponoszonych przez konkretnego odbiorcę opłat za dostarczanie ciepła z uwagi na to, że w każdym województwie działalność gospodarcza w zakresie zaopatrzenia w ciepło prowadzona jest przez wiele przedsiębiorstw, których taryfy zawierają różne grupy taryfowe ze zróżnicowanymi (w zależności od ponoszonych kosztów) cenami i stawkami opłat.
W rozliczeniach z odbiorcą stosowane są ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła, stawki opłat stałych i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe (w taryfach zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień również stawki opłat abonamentowych), określone w taryfie dla ciepła przedsiębiorstwa, z którym odbiorca ma zawartą umowę na dostawę ciepła. Poziom cen za zamówioną moc cieplną i cen ciepła zależy od wielu różnych czynników, w szczególności od wielkości i rodzaju źródła ciepła (paliwo, technologia), poziomu stałych i zmiennych kosztów wytwarzania, rodzaju odbiorców i charakteru ich potrzeb cieplnych (bardzo duże zróżnicowanie współczynnika wykorzystania mocy cieplnej zamówionej przez odbiorców), a także od warunków pogodowych w sezonie grzewczym, mających zasadniczy wpływ na wielkość sprzedaży ciepła w ciągu roku. Wiele z tych czynników ma również istotny wpływ na poziom stawek opłat za usługi przesyłowe (koszty strat mocy cieplnej, ciepła i nośnika ciepła podczas przesyłania), których zróżnicowanie zależy głównie od zakresu usług świadczonych przez przedsiębiorstwo „przesyłowe” i związanych z tym kosztów. Wynika to stąd, że węzły cieplne i zewnętrzne instalacje odbiorcze mogą należeć do przedsiębiorstw energetycznych lub do odbiorców, a w taryfach, zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień, koszty uzasadnione w zakresie przesyłania ciepła obejmują niekiedy opłaty pobierane przez odbiorców za udostępnienie pomieszczeń węzłów cieplnych.
Podane średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe (tabela 12) porównano z ostatnio stosowanymi średnioważonymi cenami i stawkami opłat obliczonymi dla przedsiębiorstw, którym zatwierdzono taryfy w 2004 r. Obliczenia te wykonano dla tej samej ilości sprzedanego ciepła, która stanowiła podstawę do kalkulacji bazowych cen i stawek opłat dla pierwszego roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r.
Tabela 12. Średnioważone ceny ciepła oraz średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe dla pierwszego roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r.
| Województwo | Przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła | Przedsiębiorstwa prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła | ||
| Liczba przedsiębiorstw | Średnioważona cena ciepła [zł/GJ] |
Liczba przedsiębiorstw | Średnioważona stawka opłaty za usługi przesyłowe [zł/GJ] | |
| Mazowieckie | 32 | 22,29 | 28 | 8,83 |
| Dolnośląskie | 32 | 23,93 | 26 | 11,31 |
| Opolskie | 12 | 25,23 | 14 | 9,93 |
| Kujawsko-pomorskie | 25 | 25,57 | 19 | 10,72 |
| Wielkopolskie | 32 | 25,19 | 29 | 8,36 |
| Pomorskie | 33 | 24,17 | 30 | 14,11 |
| Warmińsko-mazurskie | 22 | 25,17 | 19 | 8,76 |
| Małopolskie | 13 | 27,68 | 14 | 12,20 |
| Podkarpackie | 18 | 24,77 | 19 | 10,21 |
| Śląskie | 55 | 21,94 | 61 | 8,86 |
| Łódzkie | 22 | 23,07 | 23 | 10,08 |
| Świętokrzyskie | 17 | 22,41 | 20 | 10,88 |
| Zachodniopomorskie | 24 | 26,58 | 20 | 9,51 |
| Lubuskie | 9 | 25,44 | 7 | 7,87 |
| Lubelskie | 16 | 23,35 | 16 | 9,52 |
| Podlaskie | 17 | 22,82 | 16 | 10,14 |
| Ogółem kraj | 379 | 23,43 | 361 | 10,25 |
Rysunek 8. Średnioważone ceny ciepła (bez VAT) dla pierwszego roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r.
Rysunek 9. Średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe (bez VAT) dla pierwszego roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r.
Na podstawie porównania średnioważonych cen ciepła dla pierwszego roku stosowania taryf z ostatnio stosowanymi średnioważonymi cenami ciepła oraz średnioważonych stawek opłat za usługi przesyłowe na pierwszy rok stosowania taryf z ostatnio stosowanymi średnioważonymi stawkami opłat za usługi przesyłowe, określono odpowiednio zmiany średnioważonych cen ciepła oraz średnioważonych stawek opłat za usługi przesyłowe w poszczególnych województwach i w skali kraju, odniesione do przedsiębiorstw, którym zatwierdzono taryfy dla ciepła w 2004 r. W odniesieniu do tych przedsiębiorstw określono także średnie zmiany przychodów ze sprzedaży ciepła w poszczególnych województwach i w kraju, które obliczono na podstawie porównania planowanych przychodów wynikających z cen i stawek opłat ustalonych na pierwszy rok stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r. i przyjętej do kalkulacji tych cen i stawek opłat wielkości sprzedaży ciepła, z przychodami wynikającymi z cen i stawek opłat ostatnio stosowanych i tej samej ilości sprzedanego ciepła.
Tak określonych zmian średnioważonych cen, średnioważonych stawek opłat i przychodów nie można utożsamiać ze zmianami tych cen, stawek opłat i przychodów w roku 2004 w stosunku do roku 2003. Zmiany te dotyczą bowiem pierwszego roku stosowania taryfy, a poszczególne taryfy były zatwierdzane w różnych miesiącach 2004 r., a więc różny był termin ich wprowadzenia do rozliczeń z odbiorcami (nie wcześniej niż po upływie 14 dni i nie później niż do 45 dnia od daty opublikowania taryfy we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym). W związku z tym, że pierwszy rok (12 miesięcy) stosowania taryfy zazwyczaj nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, ostatnio stosowane średnioważone ceny ciepła i ostatnio stosowane średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe nie odpowiadają średnioważonym cenom i średnioważonym stawkom opłat stosowanym przez cały 2003 r., a średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe na pierwszy rok stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r. nie odpowiadają cenom i stawkom opłat stosowanym przez cały 2004 r. Wynika to z terminu wprowadzenia do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami taryf poprzednich (zatwierdzonych w różnych miesiącach 2003 r., a także w 2002 r. lub 2001 r.), jak też zatwierdzonych w 2004 r. (w różnych miesiącach). W latach 2001 – 2003 zatwierdzane były tzw. taryfy wieloletnie, a 137 takich taryf jest stosowanych po 31 grudnia 2004 r. (z tego okres obowiązywania 101 taryf zakończy się w 2005 r., dla 32 taryf – w 2006 r., a dla 4 taryf – w 2008 r. Również w 2004 r. zatwierdzono 46 taryf wieloletnich, które będą stosowane w latach 2005 – 2008 (stanowi to ok. 11% taryf zatwierdzonych w 2004 r.).
Średnioważona cena ciepła wzrosła w stosunku do średnioważonej ceny ostatnio stosowanej o 1,13% w skali kraju, a zmiany tej ceny w poszczególnych województwach wyniosły od -1,67% do +3,49%. Największy wzrost wystąpił w woj. warmińsko-mazurskim (25,17 zł/GJ, przy średniej krajowej 23,43 zł/GJ), a największa obniżka wystąpiła w woj. lubelskim (23,35 zł/GJ).
Obniżka tej ceny wystąpiła również w województwach: małopolskim (o 1,45% - cena 27,68 zł/GJ), lubuskim (o 0,71% - cena 25,44 zł/GJ), zachodniopomorskim (o 0,32% - cena 26,58 zł/GJ) i świętokrzyskim (o 0,19% - cena 22,41 zł/GJ).
Tabela 13. Zmiany średnioważonych cen ciepła i stawek opłat za usługi przesyłowe oraz przychodów przedsiębiorstw w pierwszym roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r. w stosunku do ostatnio stosowanych średnioważonych cen ciepła i stawek opłat za usługi przesyłowe oraz obliczonych na ich podstawie rocznych przychodów
|
Województwo |
Średnia zmiana w % | ||
| cen ciepła | stawek opłat za usługi przesyłowe |
przychodów ze sprzedaży ciepła | |
| Mazowieckie | 0,28 | 3,40 | 0,44 |
| Dolnośląskie | 1,93 | 3,26 | 2,36 |
| Opolskie | 0,45 | 1,91 | 0,90 |
| Kujawsko-pomorskie | 2,33 | 3,08 | 2,44 |
| Wielkopolskie | 1,18 | 2,63 | 1,32 |
| Pomorskie | 1,53 | 0,85 | 1,31 |
| Warmińsko-mazurskie | 3,49 | -0,05 | 2,76 |
| Małopolskie | -1,45 | 1,08 | 0,17 |
| Podkarpackie | 2,52 | 2,17 | 2,44 |
| Śląskie | 1,73 | 5,69 | 2,65 |
| Łódzkie | 2,48 | 1,38 | 2,15 |
| Świętokrzyskie | -0,19 | 5,19 | 1,38 |
| Zachodniopomorskie | -0,32 | 6,09 | 1,19 |
| Lubuskie | -0,71 | 9,67 | 1,68 |
| Lubelskie | -1,67 | 3,72 | -0,11 |
| Podlaskie | 1,15 | 0,72 | 1,02 |
| Ogółem kraj | 1,13 | 3,04 | 1,58 |
W pozostałych jedenastu województwach wystąpił wzrost średnioważonej ceny ciepła. Wzrost niższy od krajowego wystąpił w województwach: mazowieckim (o 0,28% - cena 22,29 zł/GJ) i opolskim (o 0,45% - cena 25,23 zł/GJ). Wzrost niewiele wyższy od średniego w kraju nastąpił w woj. podlaskim (o 1,15% - cena 22,82 zł/GJ) i w woj. wielkopolskim (o 1,18% - cena 25,19 zł/GJ).
W pozostałych sześciu województwach wzrost średnioważonej ceny ciepła był wyższy od średniego w kraju. W woj. pomorskim wyniósł 1,53% (24,17 zł/GJ), w woj. śląskim 1,73% (21,94 zł/GJ), w woj. dolnośląskim 1,93% (23,93 zł/GJ), w woj. kujawsko-pomorskim 2,33% (25,57 zł/GJ), w woj. łódzkim 2,48% (23,07 zł/GJ) i w woj. podkarpackim 2,52% (24,77 zł/GJ).
Średnioważona stawka opłaty za usługi przesyłowe wzrosła w stosunku do średnioważonej ostatnio stosowanej stawki opłaty za usługi przesyłowe o 3,04% w skali kraju, a zmiany tej stawki w poszczególnych województwach wyniosły od -0,05% do +9,67%. Największy wzrost średnioważonej stawki opłaty za usługi przesyłowe wystąpił w woj. lubuskim, a obniżka - w woj. warmińsko-mazurskim, przy czym w obu tych województwach średnioważona stawka opłaty jest niższa od krajowej średnioważonej stawki opłaty za usługi przesyłowe (10,25 zł/GJ) i wynosi odpowiednio 7,87 zł/GJ i 8,76 zł/GJ.
Niższe średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe od średniej w kraju występują również w dziewięciu innych województwach, przy czym w pięciu z nich wzrost tej stawki jest niższy od wzrostu krajowego: w woj. podlaskim wzrost o 0,72% (stawka 10,14 zł/GJ), w woj. łódzkim wzrost o 1,38% (stawka 10,08 zł/GJ), w woj. opolskim wzrost o 1,91% (stawka 9,93 zł/GJ), w woj. podkarpackim wzrost o 2,17% (stawka 10,21 zł/GJ) i w woj. wielkopolskim wzrost o 2,63% (stawka 8,36 zł/GJ), a w czterech wyższy od wzrostu krajowego: w woj. mazowieckim wzrost o 3,40% (stawka 8,83 zł/GJ), w woj. lubelskim wzrost o 3,72% (stawka 9,52 zł/GJ), w woj. śląskim wzrost o 5,69% (stawka 8,86 zł/GJ) i w woj. zachodniopomorskim wzrost o 6,09% (stawka 9,51 zł/GJ).
W dwóch województwach, w których wzrost stawki opłaty za usługi przesyłowe jest niższy od wzrostu krajowego, stawki opłaty za usługi przesyłowe są wyższe od średniej stawki w kraju i wynoszą: w pomorskim 14,11 zł/GJ (wzrost o 0,85%) i w małopolskim 12,20 zł/GJ (wzrost o 1,08%).
Natomiast w pozostałych trzech województwach wzrost stawki opłaty za usługi przesyłowe jest wyższy od średniego wzrostu w kraju, a poziom tej stawki jest nieco wyższy od średniego w kraju i wynosi: w woj. kujawsko-pomorskim 10,72 zł/GJ (wzrost o 3,08%), w woj. świętokrzyskim 10,88 zł/GJ (wzrost o 5,19%) i w woj. dolnośląskim 11,31 zł/GJ (wzrost o 3,26%).
Średni w skali kraju wzrost planowanych przychodów ze sprzedaży ciepła w pierwszym roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r. wynosi 1,58%, a zróżnicowanie w województwach wynosi od 0,11% w woj. lubelskim do +2,76% w woj. warmińsko-mazurskim. W ośmiu województwach średni wzrost przychodów jest niższy, a w siedmiu województwach wyższy od średniego wzrostu w kraju.
Rysunek 10. Średnia zmiana przychodów ze sprzedaży ciepła (opłat odbiorców) planowanych dla pierwszego roku stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r., w stosunku do rocznych przychodów określonych na podstawie ostatnio stosowanych cen i stawek opłat (w %)
Porównanie poziomu średnioważonych cen ciepła i średnioważonych stawek opłat za usługi przesyłowe w województwach, w których średni wzrost przychodów jest wyższy od średniego wzrostu w kraju, z poziomem krajowych średnioważonych cen ciepła i stawek opłat wykazuje, że tylko w dwóch województwach: dolnośląskim i kujawsko-pomorskim, zarówno średnioważone ceny ciepła, jak i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe są wyższe od średnich krajowych, a w dwóch województwach: śląskim i łódzkim, średnioważone ceny ciepła i średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe są niższe od średnich w kraju. Natomiast w trzech województwach: warmińsko-mazurskim, podkarpackim i lubuskim, średnioważone ceny ciepła są wyższe od średniej krajowej, a średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe są niższe od średniej w kraju.
W województwach, w których średni wzrost przychodów jest niższy od średniego wzrostu w kraju, zarówno średnioważona cena ciepła, jak i średnioważona stawka opłaty za usługi przesyłowe są niższe od średnich w kraju w dwóch województwach: mazowieckim i podlaskim, a w dwóch województwach: pomorskim i małopolskim, są one wyższe od średnich krajowych. W trzech województwach: opolskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim, średnioważone ceny ciepła są wyższe od średniej krajowej, a średnioważone stawki opłat za usługi przesyłowe są niższe od średniej w kraju, natomiast w woj. świętokrzyskim jest odwrotnie: wyższa od średniej w kraju jest średnioważona stawka opłaty za usługi przesyłowe, a średnioważona cena ciepła jest niższa od średniej krajowej.
W woj. lubelskim, gdzie wystąpiło niewielkie obniżenie średniego wzrostu przychodów, zarówno średnioważona cena ciepła, jak i średnioważona stawka opłaty za usługi przesyłowe są niższe od średnich w kraju.
W planowanych w skali kraju łącznych przychodach, wynikających z cen i stawek opłat ustalonych na pierwszy rok stosowania taryf zatwierdzonych w 2004 r., udział przychodów z tytułu świadczenia usług przesyłowych stanowi ok. 23%, a więc jest ponad 3-krotnie mniejszy od planowanych w tym samym czasie przychodów z działalności gospodarczej związanej z wytwarzaniem ciepła. Oznacza to, że wzrost stawek opłat za usługi przesyłowe powoduje znacznie mniejszy wzrost opłat dla odbiorców niż wzrost cen ciepła. W skali kraju wzrost planowanych przychodów (o 1,58%) jest niewiele większy od wzrostu cen ciepła (o 1,13%) i mniejszy od wzrostu stawek opłat za usługi przesyłowe (o 3,04%).
Tabela 14. Zmiany średnioważonych cen ciepła i stawek opłat za usługi przesyłowe oraz przychodów przedsiębiorstw1
| Wyszczególnienie | Średnia zmiana w % | ||
| w okresie I – IX |
w okresie X – XII |
w całym roku | |
| Zmiana średnioważonej ceny ciepła | 0,72 | 2,63 | 1,13 |
| Zmiana średnioważonej stawki opłaty za usługi przesyłowe | 3,36 | 2,20 | 3,04 |
| Wzrost planowanych przychodów | 1,30 | 2,51 | 1,58 |
Przedstawiony średni w skali kraju wzrost planowanych przychodów ze sprzedaży ciepła został obliczony dla wszystkich taryf zatwierdzonych w ciągu 2004 r., przy czym większość taryf zatwierdzono w okresie styczeń – wrzesień, a część taryf w okresie październik – grudzień. Jak wcześniej podano, nowe rozporządzenie taryfowe wprowadziło zmianę zasad obliczania jednostkowych kosztów, stanowiących podstawę do ustalenia bazowych cen i stawek opłat, co wpłynęło na zmianę ich relacji w stosunku do dotychczas stosowanych cen i stawek opłat (ustalonych zgodnie z przepisami obowiązującymi w latach poprzednich). W związku ze zmianą tych relacji wystąpiły w 2004 r. różnice w poziomie zmian cen i stawek opłat zawartych w taryfach zatwierdzonych w okresie styczeń – wrzesień i w okresie październik – grudzień 2004 r., a w konsekwencji także różnice wzrostu planowanych przychodów.
Przedstawiony średni wzrost planowanych przychodów ze sprzedaży ciepła pozwala na ocenę średniego wzrostu opłat z tytułu zaopatrzenia w ciepło w poszczególnych województwach i w skali kraju, stanowiącego syntetyczny wskaźnik służący do porównań makroekonomicznych. Natomiast w poszczególnych przedsiębiorstwach (o różnej wielkości sprzedaży ciepła i różnym zakresie działalności) wzrost planowanych przychodów (czyli opłat od odbiorców) wynika z ustalonych w zatwierdzonej taryfie i ostatnio stosowanych cen i stawek opłat oraz zamówionej mocy cieplnej i sprzedaży ciepła dla określonych w taryfie grup odbiorców. Ponieważ przychody przedsiębiorstw zależą od wielu czynników, w szczególności od warunków atmosferycznych i długości sezonu grzewczego, faktyczne przychody (opłaty od odbiorców) w pierwszym roku stosowania taryfy będą się różnić od planowanych na ten rok przychodów (opłat).
Wzrost opłat z tytułu zaopatrzenia w ciepło jest w większości przedsiębiorstw energetycznych niższy od wzrostu, jaki wynikałby z cen i stawek opłat zaproponowanych przez te przedsiębiorstwa w pierwszych wersjach wniosków o zatwierdzenie taryfy. Przeprowadzona zgodnie z ustawowym upoważnieniem kontrola i weryfikacja określonych przez te przedsiębiorstwa kosztów, stanowiących podstawę kalkulacji cen ciepła i stawek opłat za usługi przesyłowe, doprowadziła do ich obniżenia o ok. 162 mln zł w skali kraju. W konsekwencji odbiorcy zapłacą za ciepło w skali roku średnio ok. 2,2% mniej w stosunku do opłat, jakie musieliby ponieść według cen i stawek opłat, o jakie wnosiły pierwotnie przedsiębiorstwa, którym zatwierdzono w 2004 r. taryfy dla ciepła.
|
|