Opłaty za paliwo gazowe powinny być pobierane od Odbiorcy zgodnie z przepisami obowiązującej umowy, na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo - rozliczeniowego z zastosowaniem stawek i cen z obowiązujących taryf przedsiębiorstw energetycznych zatwierdzonych przez Prezesa URE (jeżeli na zakres działalności gospodarczej przedsiębiorstwa energetycznego polegającej na zaopatrzeniu odbiorców w paliwo gazowe wymagane jest posiadanie stosownych koncesji), lub cenników dostawców paliwa gazowego, którzy nie mają obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia Prezesowi URE. Jednocześnie, odbiorca ma prawo do otrzymania od przedsiębiorstwa energetycznego pełnych wyjaśnień odnośnie podstaw obciążenia.

Rodzaje cen i stawek opłat, jakie są zawarte na rachunku za paliwo gazowe wystawionym przez przedsiębiorstwo energetyczne powinny być wyspecyfikowane zgodnie z obowiązującą taryfą przedsiębiorstwa. Zasady opracowywania taryf dla paliw gazowych określają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi.

Odbiorcy zużywający paliwo na potrzeby gospodarstw domowych są kwalifikowani do jednej z grup taryfowych oznaczonych W 1 - W 4.
Na fakturze odbiorcy w gospodarstwie domowym znajdują się następujące pozycje:

1. Opłata za gaz obliczana jest jako iloczyn ceny gazu (zł/m³) i ilości pobranych przez odbiorcę m³ paliwa ( § 32 ust. 3 ww. rozporządzenia),
2. Opłata stała za usługę sieciową jest iloczynem stawki stałej (zł/m-c) i ilości miesięcy w okresie rozliczeniowym (§ 32 ust. 3 ww. rozporządzenia),
3. Opłata zmienna za usługę sieciową obliczana jest jako iloczyn stawki zmiennej (zł/m³) i ilości pobranych m³ gazu (§ 32 ust. 3 ww. rozporządzenia),
4. Opłata abonamentowa obliczana jako iloczyn miesięcznej stawki opłaty i liczby miesięcy w okresie rozliczeniowym ( § 32 ust. 3 ww. rozporządzenia).