Zgodnie z § 2 ust. 1 nowego rozporządzenia przesyłowego, 1 stycznia 2004 r. uprawnionymi stali się ci odbiorcy, którzy w 2003 r. zużyli paliwa gazowe na własne potrzeby w wielkości nie mniejszej niż 15 mln m³, a zgodnie z § 4 taki status nabyły również przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem, dystrybucją lub obrotem m.in. paliwami gazowymi w zakresie ich wielkości dostarczanych odbiorcom uprawnionym. Jednak Dyrektywa 2003/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dotycząca wspólnych zasad wewnętrznego rynku gazu ziemnego, w art. 23 ust. 1 zobowiązała Państwa Członkowskie do zagwarantowania, aby uprawnionymi odbiorcami byli, najpóźniej od 1 lipca 2004 roku, wszyscy odbiorcy nie będący gospodarstwami domowymi. W 2004 r. przepisy Dyrektywy 2003/55/WE nie zostały, co prawda, wdrożone do krajowego porządku prawnego, ale Europejski Trybunał Sprawiedliwości przyznał dyrektywom cechę bezpośredniej skuteczności wtedy, gdy są precyzyjne, bezwarunkowe oraz nastąpił upływ terminu transpozycji dyrektywy do prawa krajowego. Ogłoszenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie stosowania prawa Unii Europejskiej (M.P. z 2004 r. Nr 20, poz. 359) potwierdziło zasadność stosowania zapisów dyrektywy nad aktami prawa polskiego, stąd uznano, że art. 23 ust. 1 dyrektywy może być stosowny w relacjach podmiot - państwo, a zatem krąg odbiorców uprawnionych do stosowania zasady TPA został rozszerzony bardziej niż przewidywało to rozporządzenie.

Krokiem w kierunku praktycznego stosowanie zasady TPA było również wydzielenie prawne, z dniem 1 lipca 2004 r., operatora systemu przesyłowego – PGNiG-Przesył Sp. z o.o.

W 2004 r., według wniosku taryfowego PGNiG, do korzystania z zasady TPA było uprawnionych 57 865 podmiotów. W omawianym okresie do operatora systemu przesyłowego wystąpiło o udostępnienie korzystania z sieci jedno przedsiębiorstwo, które na podstawie art. 4 ust. 3 otrzymało odmowę. Uznając za zasadną tę decyzję, podmiot nie wystąpił do Prezesa URE o rozstrzygnięcie sporu.